A- A A+
Σάββατο, 30/04/2016

Γιατί οι ενήλικες αγαπούν να χρωματίζουν εικόνες όπως τα παιδιά

Κατηγορίες: Τέχνες & Πολιτισμός

Γιατί οι ενήλικες αγαπούν να χρωματίζουν εικόνες όπως τα παιδιά

Όποιος αρέσκεται να πλέκει ή να κουρεύει το γκαζόν, γνωρίζει ότι υπάρχει κάτι άκρως χαλαρωτικό όταν ασχολείται με μία οικεία, χαμηλών απαιτήσεων δραστηριότητα που απαιτεί ελάχιστη σκέψη και γρήγορο τελικό αποτέλεσμα.

"Η αυτoφροντίδα είναι σημαντική για όλους, είτε πρόκειται για τζόκινγκ, είτε για την καταπραϋντική τελετουργία της δημιουργίας" λέει η  θεραπεύτρια τέχνης Marygrace Berberian, διευθύντρια της σχολής Art Therapy in Schools Program του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.

"Χρειαζόμαστε ασχολίες που μας αναζωογονούν. Όταν χρωματίζει κανείς μια εικόνα, μπορεί να ελαττώσει άλλες σκέψεις του και να συγκεντρωθεί σε αυτό που κάνει."

Ο Richard Carolan και η Donna Betts του συλλόγου American Art Therapy έγραψαν ότι ο χρωματισμός βοηθά να επανεισάγουμε την τέχνη ως σημαντικό κομμάτι της υγείας και της ευεξίας, προσθέτοντας ότι ο σύλλογος στηρίζει την χρήση βιβλίων με ζωγραφιές ως μέσο ευχαρίστησης και αυτοφροντίδας, αν και αυτό δεν πρέπει να μπερδεύεται με τις υπηρεσίες που παρέχει η επαγγελματική θεραπεία μέσω της τέχνης.

Το ίδιο ισχυρίζεται και η Berberian, η οποία αναφέρεται στην εργασία του ψυχολόγου Mihaly Csikszentmihalyi για τη θεωρία της "ροής".

Ο Csikszentmihalyi μίλησε για τη ροή όταν ο καλλιτέχνης νιώθει ότι "πέφτει" σε έκσταση, συσχετίζοντάς την έμμεσα και με τον χρωματισμό.

Να είναι κάποιος συγκεντρωμένος, να έχει αυτοπεποίθηση ότι θα πετύχει, να έχει μία αίσθηση ηρεμίας και να είναι σε κατάσταση που ο χρόνος δεν μετρά.

Μόνο που ο  χρωματισμός απομακρύνεται από την ιδέα της ροής, καθώς είναι από τη φύση του μία εύκολη και προσβάσιμη σε όλους δραστηριότητα.

Ο Csikszentmihalyi θεωρεί ότι ο χρωματισμός, όπως και το μουτζούρωμα, μπορεί να κατανοηθούν καλύτερα ως "μικροροή", μία περισσότερο συμβιβασμένη μορφή ροής.

Για πολλούς, αυτή η απλή διαδικασία μπορεί να είναι ένας τρόπος να πετύχουν προσομοίωση της έκστασης, αλλά σε κατάσταση χαλαρότητας.

Συνεπώς, μπορεί ο χρωματισμός να μην δίνει ξεχωριστή αξία στη ζωή, αλλά σίγουρα βοηθάει στη μείωση του στρες, επιτρέποντάς μας να ξαναβρούμε το παιδί που κρύβουμε μέσα μας.

Όμως, κάποιοι ενήλικες αγχώνονται ακόμα και όταν πρέπει να επιλέξουν τα σωστά χρώματα και τις ταιριαστές αποχρώσεις.

Σε αυτούς, η Berberian προτείνει να δουλεύουν με άλλο πιο εύκολο υλικό.

Πλαστελίνη, ποιος θέλει;

 

 

ελεύθερη μετάφραση αποσπασμάτων άρθρου του Tom Roston στο TED Talks

 

 

Αφήστε σχόλιο

Παρακαλούμε συνδεθείτε για να αφήσετε σχόλιο.