A- A A+
Παρασκευή, 29/04/2016

Δημοφιλείς μύθοι για τα άτομα με αναπηρία

και η απομυθοποιηση τους

Κατηγορίες: Editorials

Δημοφιλείς μύθοι για τα άτομα με αναπηρία

Η Sarah Blahovec, ακτιβίστρια για την αναπηρία, απηυδισμένη από όσα υπερβολικά και αναληθή αναφέρονται σε διάφορα άρθρα, απομυθοποιεί δημοφιλείς μύθους και αναφέρεται μόνο σε αλήθειες για τον τρόπο που θέλουν τα άτομα με αναπηρία να αντιμετωπίζονται στην κοινωνία.

Μύθος: Αν χρησιμοποιείς αναπηρικό αμαξίδιο, σημαίνει ότι δεν μπορείς να περπατήσεις.

‘Αρθρο της USA Today αποκαλεί απατεώνες όσους παριστάνουν ότι έχουν κάποια αναπηρία για να εξασφαλίσουν προνόμια στο ταξίδι τους, αναφέροντας χαρακτηριστικά παραδειγματα ατόμων που είναι ικανά στο αεροδρόμιο να κάθονται όρθια στη σειρά για να πάρουν τον καφέ τους και αμέσως μετά κατά τη διάρκεια της επιβίβασης στο αεροπλάνο, να κάθονται σε αναπηρικά αμαξίδια.

Αλήθεια: Δεν χρειάζεσαι αναπηρικό αμαξίδιο, μόνο όταν είσαι παράλυτος.

Υπάρχουν εκατομμύρια άτομα με αναπηρίες, οι οποίες δεν φαίνονται.

Η πολλαπλή σκλήρυνση είναι μόνο μία από τις αόρατες αναπηρίες που συχνά αναγκάζουν τον ασθενή να χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο χωρίς να έχει κάποια παράλυση.

Μύθος: Μόνο άτομα με κινητικά προβλήματα δικαιούνται να έχουν ειδική κάρτα στάθμευσης.

Όλοι έχουμε δει άρθρα για κάποιους που αφήνουν ένα όχι και τόσο ευγενικό σημείωμα στο παρμπριζ αυτοκινήτου που ανήκει σε κάποιον που που εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται να έχει αναπηρία αλλά παρ’όλα αυτά παρκάρει σε θέση με το ειδικο σύμβολο των ΑΜΕΑ.

Τα άτομα που αφήνουν τα σημειώματα νιώθουν ότι προστατεύουν όσους έχουν ανάγκη ακόμα και από εκείνους που για να παρκάρουν, δανείζονται την κάρτα του συγγενή τους που έχει αναπηρία.

Την ίδια στιγμή όμως αγνοούν και πιθανά στοχοποιούν όσους έχουν αόρατες αναπηρίες.

Αλήθεια: Εκτός από την ορατή κινητική αναπηρία, υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις που δικαιολογούν την απόκτηση ειδικής κάρτας στάθμευσης.

Καρδιακές παθήσεις, σύνδρομο ορθοστατικήςς ταχυκαρδίας, πνευμονική ασθένεια, ένας ακρωτηριασμός που μπορεί να μην είναι ορατός, ινομυαλγία.

Άνθρωποι με αόρατες αναπηρίες που φυσικά και δικαιούνται να έχουν κάρτα στάθμευσης.

Ας αφήσουμε λοιπόν, καλύτερα στην αστυνομία το καθήκον του ελέγχου της στάθμευσης και ας έχουμε υπόψη ότι το ατομο που πάρκαρε στην ειδική θέση και περπάτησε κανονικά φεύγοντας από το αυτοκίνητό του, μπορεί να αντιμετωπίζει προκλήσεις στην υγεία του που οι υπόλοιποι να μην είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε.

Μύθος: Ανάπηρος είναι μία λέξη με αρνητική χροιά. Προτιμότερο είναι να λέμε, άτομο με αναπηρία.

Υπάρχει πλήθος λέξεων με επίκεντρο το άτομο και όχι την αναπηρία του.

Το γνωμικό "δες τον ανθρωπο, όχι την αναπηρία του" είναι προσφιλές στο λεξιλόγιο για την αναπηρία.

Πολλοί επιμένουν ότι είναι ο καταλληλότερος τρόπος να μιλάμε για αυτήν ακόμα και αν χρειάζεται να αλλάζουμε τις διαφορετικές προτιμήσεις των ίδιων των ατόμων με αναπηρία.

Αλήθεια: Πολλά άτομα με αναπηρία προτιμούν λέξεις που κάνουν αναφορά στην αναπηρία τους.

Μία προσέγγιση της αναπηρίας γίνεται σύμφωνα με το λεγόμενο κοινωνικό μοντέλο, στο οποίο έχουμε αναφερθεί αναλυτικά, εδώ.

Εξαιτίας του συγκεκριμένου μοντέλου, πολλά άτομα βλεπουν την αναπηρία τους ως μέρος της προσωπικότητας τους.

Θεωρούν μάλιστα ότι η χρήση της γλώσσας με επίκεντρο το άτομο, βοηθά στην άρση των εμποδίων που αντιμετωπίζουν, όπως ακριβώς όσοι αποκαλούν τους εαυτούς τους "έγχρωμους", αγωνιζόμενοι να αντιμετωπίσουν τις φυλετικές διακρίσεις εναντίον των μειονοτήτων.

Επομένως, καθένας εχει το δικαίωμα να κάνει τις επιλογές του στο λεξιλόγιο που χρησιμοποιεί και αυτές οι επιλογές οφείλουν να γίνονται αποδεκτές.

Μύθος: Τα άτομα με αναπηρία μας εμπνέουν γιατί καταφέρνουν να ζουν με το βάρος της αναπηρίας.

Η κοινωνία αντιμετωπίζει τα άτομα με αναπηρία είτε ως πηγές έμπνευσης, είτε δείχνοντας οίκτο.

Και στις δύο περιπτώσεις, όσοι έχουν αναπηρία γίνονται αντικείμενα παρατήρησης όσων δεν έχουν.

Παρατήρηση, η οποία αναδεικνύεται σε καθημερινές ιστορίες για να αισθάνονται καλύτερα, οι μη έχοντες αναπηρία.

Ο προπονητής ποδοσφαίρου που κάλεσε στην προπόνηση το κορίτσι με αναπηρία.

Ο σερβιτόρος, στο εστιατόριο, που βοηθά τον άνθρωπο στο αναπηρικό αμαξίδιο να φάει.

Και φυσικά το συνηθισμένο γνωμικό, όταν βλέπεις κάποιον να διακρίνεται, τρέχοντας με τεχνητά μέλη, "η μονή αναπηρία είναι η κακή συμπεριφορά".

Στην αναπηρική κοινότητα, αυτή η συμπεριφορά λέγεται πορνογραφία της έμπνευσης ("inspiration porn"), ένας όρος που χρησιμοποίησε πρώτη σε ομιλία της, η Stella Young, γνωστή ακτιβίστρια για την αναπηρία και άτομο με αναπηρία, η ίδια.

Η κάθε ξεχωριστή ιστορία ενός ανάπηρου συμπολίτη μας, συχνά γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από τους μη ανάπηρους για να νιώσουν οι τελευταίοι καλύτερα για τις ζωές τους ή για όλη την ανθρωπότητα.

Σε πολλές μάλιστα από τις ιστορίες που προβάλλονται, αποτυγχάνουν να πάρουν συνέντευξη από τα άτομα με αναπηρία, αλλά παίρνουν συνεντεύξεις από τους άλλους πρωταγωνιστές, ή από τις οικογένειες των αναπήρων.

Αληθεια: Τα άτομα με αναπηρία θέλουν να αντιμετωπίζονται σαν κανονικοί άνθρωποι.

Το "inspiration porn" είναι μια απάτη.

Είναι σαν να υποθέτει ότι τα άτομα με αναπηρία ζουν από τη φύση τους, λιγότερο καλά από τα άτομα χωρίς αναπηρία.

Όταν ξυπνούν το πρωί, έχουν μια κανονική ζωή και ζουν την καθημερινότητά τους, μας εμπνέουν ολους.

Αυτή η αφήγηση προωθεί την ιδέα ότι τα άτομα με αναπηρία έχουν την ανάγκη ή την ενθάρρυνση για να κάνουν βασικά πράγματα και οτι εκείνοι που τους βοηθούν, ακόμα και όταν δεν τους το ζητήσουν, γίνονται κατά κάποιο τρόπο "ήρωες".   

Φυσικά και ισχύει ότι πρέπει να είμαστε καλοί με τους άλλους, όσο το θέλουν και οι δύο πλευρές.

Αυτό που είναι λάθος είναι όταν αυτή η πράξη καλοσύνης προβάλλεται λανθασμένα από τα μέσα ενημέρωσης δείχνοντας περισσότερο τις "ηρωικές" πράξεις των ατόμων χωρίς αναπηρία.

Στην πραγματικότητα, πολλά από τα άτομα με αναπηρία είναι υπερήφανα για αυτήν τους την ιδιαιτερότητα.

Μέσα από τα λόγια της Stella Young, τα άτομα με αναπηρία λένε σε όλους μας, ότι δεν θέλουν να αποτελούν την "έμπνευσή" μας.

Είναι κανονικοί άνθρωποι και μόνο έτσι θέλουν να τους συμπεριφερόμαστε.

 

 

ελεύθερη μετάφραση αποσπασμάτων άρθρου της Sara Blahovec στην αμερικάνικη έκδοση της Huffington Post

Αφήστε σχόλιο

Παρακαλούμε συνδεθείτε για να αφήσετε σχόλιο.

Στο ΑΜΕΑplus.gr όλοι έχουν λόγο

Είστε μέλος κάποιου φορέα, σωματείου ή συλλόγου;

Είστε επιχειρηματίας στο χώρο της υγείας, της εκπαίδευσης, του τουρισμού, της εστίασης ή της ψυχαγωγίας;

Κάνετε την εγγραφή σας στο AMEAplus.gr.

Στείλτε μας τα δικά σας νέα, τα δικά σας θέματα για την αναπηρία, την περιορισμένη κινητικότητα και την προσβασιμότητα, που θέλετε να προβάλλουμε.