A- A A+
Πέμπτη, 21/04/2016

"Φανταστικές" ασθένειες με αληθινά συμπτώματα

Κατηγορίες: Υγεία

"Φανταστικές" ασθένειες με αληθινά συμπτώματα

Πόσο εύκολο άραγε είναι, να πεις σε έναν ασθενή σου, ότι η παράλυση, η τύφλωση ή οι κρίσεις που παθαίνει είναι όλες μέσα στο μυαλό του;

Όπως εξηγεί η νευροφυσιολόγος Suzanne O’Sullivan, οι σκέψεις και τα συναισθήματά μας επηρεάζουν το σώμα μας με πολλούς τρόπους, που μπορεί να είναι το ίδιο επικίνδυνοι με οποιαδήποτε σοβαρή ασθένεια.

Η O’Sullivan εξειδικεύτηκε στις "ψυχοσωματικές ασθένειες", με αφορμή την περίπτωση μιας ασθενούς της, η οποία έπασχε από τύφλωση, χωρίς να έχει εμφανή οργανική αιτία.

Στο Royal London Hospital, άρχισε να κουράρει ασθενείς που ήταν παράλυτοι από τη μέση και κάτω ή που είχαν σοβαρές κράμπες στα δάχτυλά τους, τόσο που το χέρι τους να έχει παραμορφωθεί.

Και όμως κατά τη διάρκεια της εξέτασης, οι ιατροί δεν μπορούσαν να βρουν καμιά φυσιολογική, σωματική αιτία, υπονοώντας τελικά πως το πρόβλημα ξεκινούσε από το μυαλό και όχι από το σώμα.

Το ενδιαφέρον της O’Sullivan έγινε μεγαλύτερο όταν άρχισε να εξειδικεύεται στην επιληψία.

Οι ασθενείς της συχνά υπέφεραν από επιληπτικές κρίσεις, αλλά όταν πήγαιναν στο νοσοκομείο για νευρολογικές εξετάσεις, ο εγκέφαλός τους δεν έδειχνε κανένα σημάδι επιληπτικής δραστηριότητας. Ήταν ψυχογενείς κρίσεις.

"Είναι προφανές ότι δεν μιλάμε όσο πρέπει για αυτές τις περιπτώσεις που είναι συχνές και δεν αντιμετωπίζονται με τη δέουσα προσοχή στα ιατρικά περιοδικά ή στα συνέδρια. Είναι μία παραμελημένη περιοχή". 

Η σιωπή όμως δημιουργεί διακρίσεις και πολλοί ασθενείς τελικά καταλήγουν να νιώθουν προσβεβλημένοι με τη διάγνωση.

Η πρώτη τους αντίδραση είναι να πουν "νομίζεις ότι το κάνω επίτηδες" ή "πιστεύεις ότι δεν είναι αληθινό;". 

Αν σας είναι δύσκολο να το πιστέψετε, σκεφτείτε πόσο έντονα τα συναισθήματά μας επηρεάζουν το σώμα μας.

Η O’ Sullivan εξηγεί ότι κάθε φορά που θυμώνουμε, γελάμε, κλαίμε, περνάμε μεγάλη στεναχώρια, τότε βιώνουμε ψυχοσωματικές καταστάσεις.

Στην πραγματικότητα, το 30% των ανθρώπων που πηγαίνουν στον ιατρό (και το 50% των γυναικών στον γυναικολόγο) έχουν συμπτώματα που δεν μπορούν να εξηγηθούν από οργανικά αίτια και πιθανότατα έχουν ψυχοσωματική προέλευση.

Η O’Sullivan δίνει έμφαση στο γεγονός ότι η ψυχολογική προέλευση δεν κάνει την τύφλωση, την χρόνια κόπωση, τις κρίσεις ή την παράλυση λιγότερο κουραστικές. 

Φυσικά, μέχρι τώρα έχει αντιμετωπίσει και περιστατικά με "ψεύτικες" ασθένειες. 

Η ίδια προτιμά να παραπέμπει αυτούς τους ασθενείς σε θεραπευτές γνωστικής συμπεριφοράς ή σε ψυχιάτρους, που μπορεί να βρουν την πραγματική αιτία του άγχους ή της ψυχικής διαταραχής που προκαλεί την αρρώστια. 

Τέλος, μία από τις ανησυχίες της, είναι ο αριθμός των λανθασμένων διαγνώσεων.

"Οι άνθρωποι που συνήθως έχουν διαγνωστεί με επιληψία, θα πάρουν φαρμακευτική θεραπευτική αγωγή για τουλάχιστον δύο χρόνια, προτού παραδεχτούν ότι δεν τους ωφελεί. Δένονται με την αρρώστια επειδή πιστεύουν ότι την έχουν, εφόσον τους το είπε ο ιατρός. Ακολουθουν θεραπεία που δεν χρειάζονται και στερούνται εκείνη που απαιτείται καθώς δεν απευθύνονται σε φυσιοθεραπευτή, ψυχολόγο ή ψυχίατρο." 

Η O’Sullivan πιστεύει ότι τουλάχιστον το βιβλίο της, "It’s All in Your Head" θα βοηθήσει να ξεκινήσει μία συζήτηση γύρω από το θέμα.

Μέχρι τώρα έχει βρει λίγους ασθενείς που είναι περισσότερο πρόθυμοι να δεχτούν τη διάγνωση της ψυχοσωματικής ασθένειας, χωρίς να ανησυχούν ότι η κοινωνία θα τους στιγματίσει.

 

 

ελεύθερη μετάφραση αποσπασμάτων άρθρου του David Rodson στο bbc.com

 

Αφήστε σχόλιο

Παρακαλούμε συνδεθείτε για να αφήσετε σχόλιο.