A- A A+
Κυριακή, 21/02/2016

Ενσυνειδητότητα: μία τακτική κατά του άγχους

Κατηγορίες: Υγεία, Διαβίωση

Ενσυνειδητότητα: μία τακτική κατά του άγχους

Άγχος.

Πόσες φορές δεν έχουμε αναρωτηθεί αν μπορούμε να το περιορίσουμε ή να μην το αφήνουμε να μας επηρεάζει.

Σύμφωνα με το βιβλίο "The Mindfulness Solution" του Ronald Siegel, βοηθού Καθηγητή Κλινικής Ψυχολογίας της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ, τρόπος υπάρχει και είναι παλιός.

Λέγεται "ενσυνειδητότητα" ή "επίγνωση" (mindfulness). Με δύο λόγια, να κατανοούμε και να αποδεχόμαστε ό,τι μας συμβαίνει.

Οι περισσότεροι πιστεύουμε ότι το κάνουμε, αλλά στην πραγματικότητα ανησυχούμε για το μέλλον.

Βασική αρχή της ενσυνειδητότητας, ότι αντιμετωπίζουμε τις σκέψεις μας πολύ σοβαρά. Πιστεύουμε πως πάντα σημαίνουν κάτι και γι' αυτό ανησυχούμε τόσο πολύ και βιώνουμε αρνητικά συναισθήματα.

Όμως η πρακτική της επίγνωσης, υποστηρίζει ότι οι σκέψεις μας δεν είναι πραγματικές.

Κάποιες φορές, ειδικά όταν είμαστε κουρασμένοι, θυμωμένοι ακόμα και όταν έχουμε πιεί παραπάνω απο το κανονικό, δεν χρειάζεται να λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη όσα σκεφτόμαστε.  Η θεωρία της ενσυνειδητότητας προτείνει να το εφαρμόσουμε γενικότερα, επειδή ακριβώς έχουμε πολλές περίεργες ή ανόητες σκέψεις, που μπορούν να μας "ρίξουν" ή να μας αγχώσουν.

Για να το πετύχουμε:

Παρατηρούμε. Δεν κρίνουμε.

Δεν μπορούμε να σταματήσουμε να σκεφτόμαστε. Αλλά μπορούμε να ξεχωρίζουμε τις "προβληματικές" σκέψεις. Μαθαίνουμε να αποδεχόμαστε τις εμπειρίες μας όπως είναι, ακόμα και αν αυτές είναι δυσάρεστες. Συνήθως προσπαθούμε να μειώσουμε την ένταση των δυσάρεστων εμπειριών για να νιώσουμε καλύτερα. Στην πρακτική της επίγνωσης, δουλεύουμε για να αυξήσουμε την ικανότητά μας, να τις αντέχουμε.

Προσέχουμε και Αφοσιωνόμαστε.

Την επόμενη φορά που θα μας πιάσει άγχος θυμόμαστε ότι οι σκέψεις μας δεν είναι πραγματικές. Δίνουμε προσοχή στον κόσμο γύρω μας, όχι μόνο στο κινητό ή στο tablet μας.

Σημειώνουμε και Ονοματίζουμε.

Σημειώνουμε τις αρνητικές σκέψεις. Δεν τις αποφεύγουμε. Τις σκέψεις που επαναλαμβάνονται, τις "ονοματίζουμε" και τις αφήνουμε να φύγουν. Δεν έχει σημασία πως θα τις ονοματίσουμε. Σημασία έχει να χρησιμοποιούμε τα ονόματα αυτά για να αποφεύγουμε το άγχος. Μόλις ονοματίσουμε μια σκέψη, στρέφουμε και πάλι την προσοχή μας αλλού. Αν οι σκέψεις εξακολουθούν να επιστρέφουν, τους δίνουμε ένα χιουμοριστικό όνομα. Σας φαίνεται χαζό; Και όμως, αυτές οι σκέψεις είναι που χαλούν τη διάθεση και προκαλούν θλίψη.


 
(ελεύθερη μετάφραση αποσπάσματος άρθρου του Eric Barker στο businessinsider.com)

Αφήστε σχόλιο

Παρακαλούμε συνδεθείτε για να αφήσετε σχόλιο.