A- A A+
Παρασκευή, 12/02/2016

Πάρκινσον: μετά τη διάγνωση

Κατηγορίες: Υγεία

Πάρκινσον: μετά τη διάγνωση

Η διάγνωση με Πάρκινσον δημιουργεί διάφορα συναισθήματα και φάσεις προσαρμογής στην ασθένεια.

Συνήθως, εμφανίζεται η παρακάτω κατηγοριοποίηση:

 

Άρνηση, Δυσπιστία, Σοκ

Αυτή η αντίδραση μπορεί να διαρκέσει πολύ, ειδικότερα αν τα συμπτώματα είναι ελαφρά ή αν η διάγνωση δεν γίνει αρκετά νωρίς. Η άρνηση μπορεί να είναι χρήσιμη, όταν παρακινεί τον ασθενή να αγνοεί σε μεγάλο βαθμό τα συμπτώματά του και να συνεχίζει τη ζωή του όπως πρώτα. Αν όμως κάποιος αρνείται να ακολουθήσει θεραπευτική αγωγή ή φτάνει στα άκρα αναζητώντας εναλλακτικές γνώμες, τότε υπάρχει πρόβλημα.

Τι μπορεί να κάνει    

Να δώσει χρόνο στον εαυτό του. Να βιώσει τα συναισθήματά του. Να είναι ειλικρινής με τους άλλους αλλά και με τον εαυτό του. Κάποιοι νιώθουν καλύτερα, αν κρατούν ημερολόγιο, άλλοι όταν διηγούνται την "ιστορία" τους. Επίσης, είναι χρήσιμο να ενημερωθεί για την ασθένεια και να επικεντρωθεί στο τι μπορεί να κάνει. Να θυμάται ότι ο καθένας βιώνει την ασθένεια διαφορετικά.

 

Απογοήτευση, Αναζήτηση εξήγησης

Ο ασθενής αναζητά την αιτία που προκάλεσε την ασθένεια. Αναρωτιέται "γιατί σε εμένα", ενώ ψάχνει κάτι ή κάποιον να κατηγορήσει.

Τι μπορεί να κάνει

Η κατάθλιψη είναι συνηθισμένη σε όλα τα στάδια του Πάρκινσον. Καλό είναι, ο ασθενής να ενημερώσει τον ιατρό του για όσα αισθάνεται.

 

Αλλαγή δεξιοτήτων, Ανατροπές ρόλου

Οι ασθενείς συχνά χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να κάνουν κάποιες δραστηριότητες, εξαιτίας της αλλαγής στο συγχρονισμό των χεριών, τη μυική ακαμψία ή τη βραδύτητα. Μπορεί να δημιουργηθούν συγκρούσεις όταν πρέπει να κατανεμηθούν ξανά οι αρμοδιότητες και οι ευθύνες σε μια οικογένεια. Αυτό μπορεί να προκαλέσει απογοήτευση και συναισθηματική αναστάτωση. Το άγχος όμως κάνει τα συμπτώματα της ασθένειας χειρότερα.

Τι μπορεί να κάνει

Να επικοινωνεί με ειλικρίνεια με τους αγαπημένους του. Να θέτει προτεραιότητες στα καθημερινά του καθήκοντα. Αν χρειάζεται βοήθεια για κάποια από αυτά, όπως το καθάρισμα του σπιτιού, να τη ζητά. Επίσης, η συστηματική άσκηση βοηθά στη διαχείριση του στρες. Τέλος, αν υπάρχουν συγκρούσεις στη σχέση του, να απευθυνθεί σε ειδικό σύμβουλο.  
 

Αλλαγή προσωπικότητας

Ο ασθενής συνειδητοποιεί ότι η αρρώστια έχει αντίκτυπο στη ζωή του. Είναι πρόθυμος να προβεί σε ενέργειες που του εξασφαλίζουν κάποιο βαθμό ανεξαρτησίας. Επίσης, νιώθει ότι θέλει να γνωρίσει και άλλους ασθενείς τόσο για να μαθαίνει από αυτούς αλλά και για να εμψυχώνεται.

Τι μπορεί να κάνει

Να δει όλες τις πιθανές λύσεις που τον κάνουν να νιώθει καλύτερα.

 

Προσαρμογή

Νιώθει ξανά ότι έχει κάποιον έλεγχο στη ζωή του.

Τι μπορεί να κάνει

Παράδειγμα ασθενούς που έγινε ειδική για την υγεία και τη φροντίδα της, είναι η Sara Riggare, που ενώ είχε τα πρώτα συμπτώματα Πάρκινσον σε ηλικία δεκατριών ετών, διαγνώστηκε με την ασθένεια στα τριάντα της χρόνια. Η Σάρα χρησιμοποιεί ένα μετρητή για να καταγράφει καθημερινά τα βήματά της, τις ώρες αλλά και την ποιότητα του ύπνου της. Λέει ότι "το ισχυρότερο όπλο κατά του Πάρκινσον είναι να παρατηρεί κανείς τον εαυτό του". Είναι διδακτορική φοιτήτρια στην πληροφορική υγείας, στο ινστιτούτο Karolinska, στη Στοκχόλμη και εργάζεται με άλλους ασθενείς για να αναπτύξει εργαλεία και τεχνολογία που να βοηθούν στην καλύτερη διαχείριση της ασθένειας. Επίσης, συμμετέχει σε διάφορες ομάδες εμψύχωσης ασθενών.

 

 


(ελεύθερη μετάφραση αποσπασμάτων από κείμενο στο parkinson.org και άρθρο της Nancy Ryerson στο michaeljfox.org)

Αφήστε σχόλιο

Παρακαλούμε συνδεθείτε για να αφήσετε σχόλιο.