A- A A+
Παρασκευή, 15/01/2016

Έρευνα προσπαθεί να αποδείξει επιστημονικά τη θεραπευτική επίδραση της τέχνης στα άτομα με αυτισμό

Κατηγορίες: Υγεία, Διαβίωση

Έρευνα προσπαθεί να αποδείξει επιστημονικά τη θεραπευτική επίδραση της τέχνης στα άτομα με αυτισμό

Ο 15χρονος Ryan Messner, μαθητής με αυτισμό, αναγνωρίζει ότι το μάθημα τεχνοθεραπείας στο σχολείο Wesley Spectrum High School, που παρακολουθεί κάθε εβδομάδα, τον βοήθησε να ωριμάσει και να εκφράζει καλύτερα τα συναισθήματά του.

Η καθηγήτριά του, Lynda Braff, είδε και εκείνη την αλλαγή του, μαζί με τους συμμαθητές του. Από την πρώτη χρονιά του προγράμματος στο σχολείο  Wesley το 2009,

"Καταλάβαμε ότι αυτά τα παιδιά δεν έχουν περιορισμένη αντίληψη. Δεν είναι απομονωμένα στον κόσμο τους."

λέει η Braff.

Παρότι η τεχνοθεραπεία χρησιμοποιείται εδώ και μισό αιώνα, οι ειδικοί ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει αυστηρά επιστημονική απόδειξη, γιατί ωφελεί τους ανθρώπους.

"Υπάρχουν πολλές μελέτες που δείχνουν τα οφέλη της τεχνοθεραπείας", λέει ο Giovanni Mirabella, ερευνητής στη νευρολογία στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης στην Ιταλία. "Αλλά αν τις δούμε προσεχτικά, καταλαβαίνουμε ότι δεν έχουν κάποιο πειστικό επιστημονικό στοιχείο για την αποτελεσματικότητα της τεχνοθεραπείας.

Ο Αμερικάνικος Σύλλογος Τεχνοθεραπείας δίνει 5.000 δολάρια σε οχτώ ερευνητές στις  ΗΠΑ για να δημιουργήσουν ο καθένας, το δικό του γκρουπ μελέτης. Στόχος των γκρουπ, η μελέτη της αποτελεσματικότητας της τεχνοθεραπείας.

Σύμφωνα με την Donna Betts, πρόεδρο του Συλλόγου και βοηθό καθηγητή τεχνοθεραπείας στο Πανεπιστήμιο George Washington,

"Ένας λόγος που μας οδήγησε να διεξάγουμε την έρευνα, είναι να πείσουμε τις πολιτείες να χρηματοδοτούν τα μαθήματα τεχνοθεραπείας."

Σήμερα, μόνο η Πενσυλβάνια χρηματοδοτεί προγράμματα τεχνοθεραπείας.

Σημαντικότερη και δυσκολότερη ταυτόχρονα προϋπόθεση για να ξεκινήσει η έρευνα, είναι να βρεθούν τα κατάλληλα άτομα που θα συγκροτήσουν τις ομάδες μελέτης.

Το άλλο πρόβλημα, σύμφωνα με την Kara Reagon, αναπληρώτρια διευθύντρια της διάδοσης επιστημών στο κέντρο Autism Speaks, είναι ότι οι πιο ενδιαφέρουσες μελέτες για την τεχνοθεραπεία "γίνονται συνήθως σε συνδυασμό με φοίτηση σε σχολεία ή κατασκηνώσεις".  Έτσι γίνεται πολύ δύσκολο να αντιληφθεί κανείς γιατί ωφελείται. Από την τέχνη; Ή από τη συνολική φοίτηση; Ή από το γεγονός ότι ήταν σε κατασκήνωση;"

Η Alycia Halladay, διευθύνων επιστημονικός σύμβουλος στο Ίδρυμα Επιστήμης Αυτισμού (Autism Science Foundation) συμφωνεί.

Επειδή η τεχνοθεραπεία χρησιμοποιείται "συμπληρωματικά σε τεκμηριωμένες θεραπείες και όχι για να τις αντικαταστήσει", αμφιβάλλει ότι "υπάρχει μεγάλη ανάγκη να διεξαχθούν πιο εντατικές έρευνες" για τη μελέτη της:
 
"Δεν είδα ποτέ κανέναν από τους μαθητές να λέει πως ακολουθεί θεραπεία: απλώς θα καθίσουν και θα ζωγραφίσουν για κάποιες ώρες την ημέρα και αυτό είναι."

Η Reagon, θεωρεί πως οι ισχυρισμοί ότι η τεχνοθεραπεία βελτιώνει τις νευρολογικές ικανότητες, την μετατρέπουν σε "ψευδο-επιστήμη". "Προσπαθούμε να διδάξουμε τις οικογένειες πώς να διαχωρίζουν την επιστήμη από την ψευδο-επιστήμη", λέει, παρόλο που ο οργανισμός Autism Speaks δεν αποθαρρύνει τη συμμετοχή στα μαθήματα τεχνοθεραπείας.

"Μπορεί να υπάρχουν οφέλη σε λεπτές κινητικές ικανότητες για μερικούς ανθρώπους με αυτισμό, αλλά η έρευνα δε δείχνει αν βελτιώνονται το IQ ή οι ικανότητες επικοινωνίας."

Η Tammy Hughes, καθηγήτρια στη σχολή ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο Duquesne καταλαβαίνει ότι υπάρχει έλλειψη ουσιαστικών επιστημονικών μελετών, αλλά το γεγονός παραμένει ότι η τεχνοθεραπεία λειτουργεί:

"Αν δουλέψεις με τέτοιες ομάδες ανθρώπων, νιώθεις κάτι, όταν βλέπεις ότι κάποιος μπορεί να συνδεθεί με την ομάδα, ειδικά όταν ο συγκεκριμένος δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει καθόλου λέξεις ή να τις χρησιμοποιήσει σωστά."

"Η απόδειξη είναι εκεί μπροστά στα μάτια σου. Αλλά  χρειαζόμαστε περισσότερη έρευνα."
 

 

 
(ελεύθερη μετάφραση αποσπάσματος άρθρου του Sean D. Hamill στην ηλεκτρονικη έκδοση της Pittsburgh Post Gazette)

Αφήστε σχόλιο

Παρακαλούμε συνδεθείτε για να αφήσετε σχόλιο.